[Mój uśmiech...1]
Mój uśmiech nie szczery —
nie łudź się — patrzę śmiało?
skąd? — gdy raczej mi przystało
do ziemi przykuć wzrok. —
Nie wierz temu: to maniery
zwykłe — kłamstwo co krok.
Myśmy tak się z nimi zżyli,
że nam zdaje się konieczne,
i daremno kto się sili