Wesele

by Stanisław Wyspiański

wziąć kapłańskie z cudzych zbrodni —

DZIENNIKARZ

Wina ojca idzie w syna²⁰⁹;

niegodnych synowie niegodni;

ten przeklina, ów przeklina —

ród pamięta, brat pamięta,

kto te pozakładał pęta

i że ręka, co przeklęta,

była swoja²¹⁰. — Rozbrat wieczny

duszy z ciałem²¹¹, ciała z duszą;