403. szóstka — potoczna nazwa monety dwudziestohalerzowej (równowartości sześciu krajcarów, które były w obiegu w Galicji do 1857 r.), ok. 1900 r. wartość nabywcza takiej sumy odpowiadała cenie litra mleka lub kilograma chleba; szóstkeście dali (gw.): konstrukcja z przestawną końcówką czasownika, inaczej: daliście szóstkę. Tadeusz Boy-Żeleński, świadek epoki, twierdzi, że autentyczny Czepiec miał za złe Wyspiańskiemu, iż kazał mu się targować o tak małą kwotę, jakiej by porządny gospodarz nie dawał muzykantom (por. Plotka o „Weselu”). [przypis edytorski]
404. dejze (gw.) — dajże. [przypis edytorski]
405. następ (gw.) — cofnij się. [przypis redakcyjny]
406. pojdze (gw.) — pójdźże (konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że w wymowie gwarowej). [przypis edytorski]
407. caf się (gw.) — cofnij się. [przypis redakcyjny]
408. szuruj (gw.) — idź, wynoś się. [przypis redakcyjny]
409. wicie (gw.) — wiecie. [przypis edytorski]
410. gazdoń (gw.) — wyraz obelżywy. [przypis redakcyjny]
411. pokil (gw.) — póki, dopóki. [przypis edytorski]
412. was (gw.) — wasz (mąż). [przypis edytorski]