KONRAD

Z głębin, gdzie zapadł złoty róg,

wylęgłe wstają widma trwóg!

CHÓR

Otoczcie kołem, zawrzeć krąg,

kochanka objąć wieńcem rąk,

Niech naszych dozna mąk!

KONRAD

Erynie, bóstwa, potępione,

na czoło kładą mi koronę