Rozdział drugi
...Wówczas gdy Wesper zacienia nam oczy15,
Upojony przyszłością, w niebiosów roztoczy
Wzrok topię, w której jasno kreśli ręka boża
Wszelakiego stworzenia ścieżki i bezdroża.
On bowiem, z wyżyn swoich patrząc na nas — ludzi,
Czasem wskazywać drogę litośnie się trudzi
Gwiazdami niebieskimi — to litery jego —
Wróżąc nam przyszły obrót dobrego i złego;
Lecz ludzie, przytłoczeni i ziemią, i zgonem,