Opowieść dziadkowa o cudach jasnogórskich

by Tadeusz Boy-Żeleński

Że się tam działy straśne jakieś cudy:

Niby że ojce porobieły świeństwa

Gwoli męczeństwa.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Żył jeden z drugim piknie bez turbacji,

Świątek czy piątek, przy godny² kolacji,

Bluźnił Imieniu Tego, co go stworzył