Prokurator Alicja Horn

by Tadeusz Dołęga-Mostowicz

— Pięć — poprawił Drucki.

— Pięć lat! I jakże Nowy Jork? Czy wciąż spirytus jest takim dobrym interesem?¹⁴

— Nie wiem. Cóż pan myślisz, Jack, że ja wciąż siedziałem w tej dziurze. Zaraz po panu diabli mnie stamtąd wynieśli.

— Dokąd?

— Fiu, fiu!... Za długo byłoby opowiadać. Londyn, Marsylia, Konstantynopol¹⁵, Berlin, Paryż i znowu Australia, i Chiny, i Brazylia... Tak, Jack, nie umiem siedzieć na miejscu.

Załkind przysunął swoje krzesło do łóżka i cmoknął:

— Piękne życie, ciekawe życie, ale co pan z tego ma?

— Wolność, Jack, wolność.

— Rozumiem, to duża rzecz: wolność. Ale najwięcej wolności ma ten, co ma pieniądze. Im więcej pieniędzy, tym wolniejszy.

— No, pan ma ich dosyć! — zaśmiał się Drucki.