A śmiech beł w sromie4016 daleko4017 pięknieyszy;
Srom także w śmiechu, którem farbowała
Piękne iagody4018, zdał się bydź4019 wdzięcznieyszy.
Potem tak z niemi łagodnie gadała,
Żeby się zmiękczył y naynieludczeyszy4020:
«Fortunni ludzie, którem tu życzliwe
Nieba wniść4021 dały, w te kraie szczęśliwe!
63.
Tu iest port wieczny trudów tego świata,
Tu odpoczynek. Tu tak żyć będziecie,