Odprawię ia to, mnie słusznie takowa
Pomsta należy, o piękna królowa.
50.
Ia mu łeb utnę y strzymam4352 to cale4353,
Iuż może prętkiey4354 pewien bydź4355 swey zguby».
Tak w ten czas mówił Adrast śmiały, ale
Nie mógł mu wytrwać Tyzafern tey chluby:
«A tyś kto?! — prawi4356 — który tak zuchwale
Mówisz przy królu, przy nas, chłopie gruby4357!
Milczą tu drudzy, choć mężnieyszy4358. A ty