62.

Twarz ci wyniosłą natura stworzyła,

Y siły do prac y serce gotowe;

Myśl ci wspaniałą, wysoką sprawiła,

Abyś szedł wzgórę4391, przez śrzodki4392 takowe;

Gniew w cię gorący y prętki4393 włożyła,

Nie żebyś go miał na zwady domowe

Y na rosterki4394 między swemi użyć,

Albo niem żądzey4395 bezrozumney złużyć:

63.