Że las na koło wielki otoczyła.
A nietylko4496 go obeszła wodami,
Ale go śrzodkiem4497 odnogą dzieliła.
Tak las frymarczył4498, swóy cień y swe chłody
Dawaiąc rzece za wilgotne wody.
21.
Patrząc tam brodu rycerz odważony4499,
Uyrzał przed sobą most bogaty, długi,
Wszystek ze złota dziwnie urobiony,
Który kamienne dźwigały frambugi4500.