1.
Iuż wiatrek633 cichy, wieiąc na świt rany634,
Znać dawał, że się iutrzenka ruszała,
Która, tym czasem635, w różą przeplatany
Wieniec swą złotą głowę ubierała.
Każdy ochotnie, we zbroię ubrany,
Ruszał się, kiedy ogromna zabrzmiała
Trąba y w głośne bębny uderzano.
Zaczem się woysku ruszyć roskazano636.