Y za pobożność y za twoie cnoty,
Za śmierć o wiarę, wieniec bierzesz złoty.
69.
Tam żywiesz904 wiecznie, a my tu płaczemy,
Nie twego, ale nieszczęścia naszego:
Y samych siebie lepszą część niesiemy
Za tobą, z ześcia905 żałośni906 twoiego.
Ale ieśli nas ta, którą zowiemy907
Śmiercią, pozbawi ratunku ziemskiego:
Na to mieysce nam, na płacz y frasunek