Lecz, że za sobą drugich obaczyła,
Nic się nie bawiąc, tył nazad podała168.
Ale twarz, której z hełmu uchyliła,
Tak w Tankredowem sercu wykowała169,
Że nic nie myśli nigdy, tylko o niey;
Tak schnie nieborak, y tak tęskni po niey.
49.
Iego żołnierze tak się domyślali,
Widząc iego żal y srogie tęsknice.
Y między sobą w głos o tem gadali,