Za nic sobie ma; a to na świtaniu,
To utęskniony w nocy zawsze myśli,
Abyśmy na czas do potrzeby2149 przyśli2150.
12.
Sam się na swą śmierć ukwapliwy2151 bierze
Y w nieszczęście nas wielkiem gwałtem ciągnie,
Noc mu się zdała bydź2152 nie w swoiey mierze,
Nad zwyczay dłuższa y ledwie go wściągnie2153.
Co krótszą drogę sam sobie obierze
Y tak skoro się lud do kupy ściągnie,