Że naostatek2191 Sweno beł na ziemi.

24.

Poległ, niestetysz2192! kwiat piękney młodości

Y nie beł żaden, ktoby go ratował2193.

Wami, droga krwi y szlachetne kości!

Świadczę, iakom się na ten czas sprawował:

Wzgardziłem żywot y z wielkiey żałości

Szedłem na miecze, piersim2194 nadstawował

Y by2195 to beło wiecznych losów zdanie,

Żem śmierć miał podiąć2196 — zarabiałem na nię2197.