Do pomsty: pamięć swoiey świeżey szkody —
Więtsze iuż rzeczy myśli na czas przyszły,
Ale ieszcze ma wątpliwe zamysły2385.
8.
A w tem Alekto przedeń się stawiła
W zawoiu2386, w męża starego osobie,
Twarz chudą y skroń zmarskami2387 okryła,
Do kostek miała delią2388 na sobie.
Wąsa nic, tylko brodę ogoliła,
Z wypustów2389 ręce ukazała obie;