Ale kiedy świt rany331 następował,
Niewiedzieć332, iako zginął obraz święty,
O czem ten, co go za swym kluczem chował,
Królowi dał znać; który gniewem zięty333,
Pomstę y męki okrutne gotował,
Tak tusząc334, że był od335 chrześcian wzięty,
Y że go oni z meszkity336 wykradli,
Za co pod ogień y pod miecz podpadli.
9.
Albo to ręka ludzka wykonała,