4. chasydzi — spolszczone hebr. chasidim, dosł.: pobożni; nazwa zwolenników chasydyzmu, ruchu mistyczno-religijnego, który powstał w Polsce w drugiej poł. XVIII w., a którego założycielem był rabi Israel Baal Szem Tow (1700–1760) z Podola; chasydyzm przeciwstawiał się rabinicznemu judaizmowi, kładąc nacisk na osobistą modlitwę; mistyczne zjednoczenie z Bogiem miały zapewnić ekstatyczne śpiewy i tańce. [przypis edytorski]
5. cheder — elementarna szkoła o charakterze religijnym dla dzieci żydowskich. [przypis edytorski]
6. plitka czekolady (z ros.) — tabliczka czekolady. [przypis edytorski]
7. kańczug — skórzany bicz, narzędzie chłosty. [przypis edytorski]
8. badchon — rodzaj komika, występującego na żydowskiej uroczystości weselnej. [przypis edytorski]
9. apykejres — heretyk, sceptyk. [przypis edytorski]
10. syder (hebr.) — modlitewnik. [przypis edytorski]
11. ałef — pierwsza litera alfabetu hebrajskiego. [przypis edytorski]
12. bejs — druga litera alfabetu hebrajskiego. [przypis edytorski]
13. jeszywet (jeszywa) — szkoła, w której kształci się kandydatów na rabinów. [przypis edytorski]