22. napisaliśmy przeciw niemu kilka tysięcy grubych ksiąg (...) i tyleż broszurek —- Wolter ma na myśli jansenistów. [przypis tłumacza]
23. preceptor (z łac.) — wychowawca, nauczyciel. [przypis edytorski]
24. snadnie (daw.) — łatwo; tu: właśnie. [przypis edytorski]
25. najopaczniejszy — dziś popr. forma stopnia najwyższego: najbardziej opaczny; opaczny: fałszywy, niewłaściwy, mylny. [przypis edytorski]
26. kauzyperda (pot.) — prawnik (zwykle: nieudolny, od łac. causam perdere, tj. przegrać sprawę). [przypis edytorski]
27. rozkosznik — tu: człowiek oddający się głównie zażywaniu rozkoszy. [przypis edytorski]
28. ministra (...) zgiętego pod ciężarem spraw i wieku, ale rześkiego jeszcze i pełnego ducha — kardynał de Fleury, którego Wolter niejednokrotnie obdarza pochwałą. [przypis tłumacza]
29. ustawny (daw.) — ustawiczny, nieustanny. [przypis edytorski]
30. piękna Teona (...) to pewna, iż robi więcej dobrego niż one wszystkie razem — Wolter kreśli tu pochwałę margrabiny de Pompadour; utwór ten pisany był w epoce, gdy Wolter, za wpływem margrabiny, pojednał się z dworem i zażywał wszystkich przywilejów łaski monarszej. [przypis tłumacza]
31. westalki — w staroż. Rzymie: kapłanki strzegące świętego ognia w świątyni bogini Westy, patronki ogniska domowego; pełniły służbę przez 30 lat, obowiązane do zachowania dziewictwa. [przypis edytorski]