Już, już Kara Mustafa, libickiego lwa szczenię, zajrzawszy krzyża, trwożyć sobą poczyna; i ono393 Lucyperowej pełne pychy serce zbierać każe namioty.
Już odjął świetną od zawoju forgę394; czy że się w drogę gotuje, czy głowę ułatwiając, po którą niezadługo stambulskie emiry przyjdą.
Baszów i bellerbejów395 hucznych tchórz obleciał; co żywo w drogę, gdy już ciężkie bazary, w srogiem zamieszaniu nazad396 uchodzą.
Działa i kartany397 ich nie huczą, ale wyją, a wyrzucona minami ziemia na nichże leci, chcąc pogrześć jeszcze żyjących.
Więc co wskok oblężeńcy398 pójdźcie i upadajcie przed tronem Najwyższego; dziękujcie Panu, który was stworzył, i wielbijcie Go, który wam teraz powtórnie daje zbawienie.
Dziś jeno399 głos odsiecz niosących usłyszycie, nie zatwardzajcie serc waszych bojaźnią; ale wdzięczni ratunku do nieba ręce podnoście.
Wypadajcie młodsi i kto broń w ręku uniesie, na zdjęte strachem nieprzyjacioły400; a wy, starcy, i z niebitną401 gawiedzią po blankach murów tryumfalny hymn zaczynajcie.
I uczyńcie okrzyk wesoły, jako po wygranej bitwie, i niech publicznej radości ogniami Stefanowa wieża rozjaśnieje.
Tak jako czasu Solimanowego od Wiednia odwrotu, gdzie ojcowie wasi doznali pomocy Pana zastępów.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi świętemu etc402.