Psalm XXXV
In Te Domine speravi, non confundar in aeternum551.
Psalm 30552
Testament katolicki
W Tobie Panie ufałem zawsze; niechże nie będę zawstydzony na wieki; podług sprawiedliwości Twojej wybaw mię.
A wybaw, miarkując sprawiedliwość z litością, dobry Panie, któryś chciał bóstwo Twoje z naturą ludzką pojednoczyć niesłychanym sposobem.
Nakłoń ucha do supliki553 żebrzącego, a pospiesz się, abyś ratował w straszliwym momencie, od którego zawisła554 wieczność.
Bądź mi Bogiem obrońcą przy skończeniu, któryś mi Bogiem stwórcą pierwszego początku mego.
Teraz zwłaszcza, kiedy już ostatnia godzina na zegarku docieka555, a nachylony wiek każe zjeżdżać z pola pielgrzymowania tego.
Termin556 bez eksepcji557, nieprzeskoczony salt558, niezłomane prawo: że kto się rodzi, umierać musi.