Nie z ludzkich piersi, ni z ziemi wyrosły
Pieśni te czyste; brzmią teraz nade mną.
PROSPERO
(do Mirandy)
Podnieś strzępioną twoich ócz zasłonę,
Powiedz, co widzisz?
MIRANDA
Co widzę? Duch jakiś.
Boże, jak wodzi dokoła oczami!
Jak piękna postać! Ach, to duch być musi!