Szczęście to jego, że się razem dowie

O twojej śmierci i o twym poselstwie.

Wychodzi, ciągnąc za sobą ciało.

GLOUCESTER

Król obłąkany. Jak rozum mój twardy,

Że mogę żywe zachować uczucie

Wielkich mych smutków! Lepiej by mi było

Utracić rozum; myśli wtedy moje

Od mych by ciężkich odbiegły boleści,

A w obłąkaniu wyobraźni dusza