Wtedy je właśnie kochała najwięcej.

OTELLO

To prawda!

JAGO

Dobrze; ona, co tak młoda,

Mogła swym licom pozory te nadać,

I ojca ślepym jak sowa uczynić,

Tak ślepym, że w tym czary jakieś widział —

Ale źle robię: wodzu, racz wybaczyć

Zbytek miłości.