Że na tak długo smutek poślubimy!
W niemym całunku z tobą się rozstanę;
Daj mi twe serce, moje weź w zamianę.
Całuje ją.
KRÓLOWA
Oddaj mi moje; w mych piersiach twe serce
W moich boleściach miałoby mordercę.
Całuje go.
Bądź zdrów! Mam moje, nic mi już nie broni
Zabić je smutkiem w dalekiej ustroni.