Świętym małżeństwem związawszy dwa kraje,

Przelała władzę — i krew Olgierdowa134

Nagrody, kary po prawdzie rozdaje; —

Złożyła przepych — i ludzkości gwoli135

Oddała swoje klejnoty, dostatki,

Na podźwignienie tonących w niedoli,

Na odrodzenie naszej Almy-matki136

Sama, jak gdyby nie na tron stworzona,

Zakonną suknię przywdziała jak wdowa,

I prostym płaszczem okryła ramiona.