Świętym małżeństwem związawszy dwa kraje,
Przelała władzę — i krew Olgierdowa134
Nagrody, kary po prawdzie rozdaje; —
Złożyła przepych — i ludzkości gwoli135
Oddała swoje klejnoty, dostatki,
Na podźwignienie tonących w niedoli,
Na odrodzenie naszej Almy-matki136 —
Sama, jak gdyby nie na tron stworzona,
Zakonną suknię przywdziała jak wdowa,
I prostym płaszczem okryła ramiona.