Racz nam wrócić Panie!”14
Do polskiego chłopięcia
Nie płacz, nie płacz synku drogi,
Żeś na ziemi swej ubogi!
Że nie miecz ci ani radło15,
Lecz tułactwo16 w doli padło17,
Żeś łzy tylko i cierpienia,
Odziedziczył z twego mienia18.
Przez Bóg żywy, to fałsz, dziecię!
Naprzód wziąłeś na tym świecie