— Cóż zrobił z majątkiem? liczyli go lekko na dwieście tysięcy.
— A on teraz liczy sam, że ma ze sto tysięcy długów, a to skromny człowiek.
— Mniejsza z nim. Napijesz się?
— Warto by przed teatrem.
— Kelner, koniak, kawior, befsztyk po tatarsku, porter oryginalny, gallopp!
— Bum-Bum, chodź-no pan do nas! — krzyknął Leon.
— Jak się pan ma, jakże zdróweczko, jakże interesiki! — wykrzykiwał, ściskając mu rękę.
— Dziękuję, bardzo dobrze. Przywiozłem dla pana umyślnie z Odessy coś — wyjął z pugilaresu rysunek pornograficzny i podał.
Bum-Bum poprawił obu rękami binokle, wziął rysunek i zanurzył się w nim cały z lubością. Twarz mu poczerwieniała, mlaskał językiem, oblizywał swoje sine, opadnięte wargi, trząsł się cały z zadowolenia.
— Cudowne, cudowne. Niebywałe! — wykrzykiwał i powlókł się pokazywać wszystkim.