Zaczął głaskać ją po włosach.
— Nie bardzo. Nawet Müller nudny dzisiaj.
— Czemu ich trzymasz, przecież my możemy mieć gości wesołych. Chcesz, to ja Stanisławowi dam notę, żeby poszukał; w Łodzi nie brak ludzi wesołych. Po co się masz nudzić za własne pieniądze. A Wysocki, co to za człowiek?
— Doktor, to taki inny, zupełnie nie łódzki człowiek, on ma arystokratyczną rodzinę, jego matka jest z hrabiów, on ma herby.
— Tylko nie ma ich na czym nosić. Podoba ci się?
— Dosyć, bo jest niepodobny do naszych i bardzo uczony.
— Uczony?
Pogładził wspaniałym ruchem brodę i słuchał uważniej.
— On napisał książkę, za którą mu jakiś uniwersytet w Niemczech dał złoty medal.
— Duży medal?