— A czemu, Mada, ja nie wiedziałem, że jest pan Borowiecki — zawołał po przywitaniu się.
— Mama nie chciała przerywać ojcu roboty.
— Widzi pan, ja mam duży kłopot.
Wyjął cygaro i poszedł splunąć pod piec do kroszuarki143.
— Pan nie zmniejsza produkcji?
— Muszę mniej robić, bo tyle gotowego towaru, a mało co się sprzedaje. Sezon przepadł zupełnie. Kupcy są, ale ci wszyscy tylko bankrutują i zarywają. W tym roku dosyć straciłem na nich. Co robić, trzeba czekać na lepsze czasy.
— No, pan się sezonu nawet najgorszego nie obawia — zauważył z uśmiechem.
— Ja! ale co się straci dzisiaj, tego już i najlepszy sezon nie powróci. U Bucholca nie zmniejszają dnia?
— Przeciwnie, bo w oddziale białym będą robić wieczorem.
— On ma zawsze Glück144. On ciągle chory?