1 kwietnia 1851

Oracz do skowronka

I

Już ty śpiéwasz skowroneczku, już też i ja orzę44,

I my ludzie, i wy ptaszki, wszystko dzieci boże, —

Człowiek w polu gospodarno pracować się sili,

Ptaszek bierze swoje ziarno z zimowych badyli,

Tyś skowronku mój towarzysz choć w nierównéj doli,

O kochaniu jeno marzysz twemu sercu gwoli45 —

Tyś szczęśliwy i wesoły gdy jutrznia poranna,