Słówko do czytelnika

by Władysław Syrokomla

Ja znam te serca! Trafisz najprościej

W duszę słuchacza, sąsiada, brata;

Jeno² kołataj w imię miłości,

Postaw, czym chata twoja bogata; —

A nie pogardzą twoją chudobą³,

Przyjdą gromadnie do twego stołu,

I chleb duchowy rozłamią z tobą,

I łzę wyleją z tobą pospołu.

Śmiało się, grajku, spuść⁴ na ich serca:

Nie ogadają twojego chleba.