878. urodzony — tj. szlachcic. [przypis edytorski]
879. odwiedziony — z odwiedzionym kurkiem; odbezpieczony. [przypis edytorski]
880. górka — tu: piętro a. strych. [przypis edytorski]
881. raz — cios. [przypis edytorski]
882. kędy (daw.) — gdzie. [przypis edytorski]
883. za wodzą — dziś popr.: za wodze. [przypis edytorski]
884. wartogłów — gwałtownik. [przypis edytorski]
885. panewka — w dawnej broni palnej zagłębienie w tylnej części lufy, na które sypano proch; skrzesana przez strzelającego iskra padała na proch, który zapalał się i przenosił ogień dalej, przez zapał (otwór prowadzący do lufy) do ładunku umieszczonego w lufie, powodując jego odpalenie. Wskutek niedoskonałości technologicznej dawnej broni palnej często proch wypalał się na panewce, nie powodując wystrzału. [przypis edytorski]
886. sławetny — tj. mieszczanin. [przypis edytorski]
887. doma (daw.) — do domu. [przypis edytorski]