Jako curiosum wspominamy także, że ks. Adam Czartoryski g. z. p. czytał Przewagi Elearów i umieścił dopisek przy I. wydaniu, który przeszedł do wydania puławskiego i tutaj następuje. „Jak hetman był wielki i polny w wojskach koronnym i litewskim, tak w wojsku zaporoskim był hetman buńczukowy i hetman sahajdaczny, v. sajdaczy”.
Zasłużony autor Krótkiego rysu dziejów i spraw Lisowczyków (Lwów 1843–1844) nie tylko mnie postawił w możności dania wiadomości o życiu i pismach Ks. Dembołęckiego, ale mnie też uwolnił od tłumaczenia zamieszczonych w Przewagach Elearów polskich dokumentów łacińskich, sam je do swego dzieła przepolszczywszy. Zamieszczam tedy w tłumaczeniu polskim po kolei:
a) Kopia przypowiednego listu cesarskiego Elearom polskim (zobacz wydania niniejszego str. 53).
b) List otworzysty Karola Anibala burgrabi na Dohnie do Strojnowskiego (str. niniej. wydania 69).
c) List hetmański Don Hieronima Karaffy (str. nin. wydania 85).
d) Kopia listu hetmana książęcia bawarskiego (stron. niniej. wydania 88).
e) List Ferdynanda drugiego. (stron. niniejszego wydania 106).
f) List arcyksięcia Leopolda austriackiego, biskupa sztrasburskiego (str. nin. wydania 107).
g) List tegoż arcyksięcia do Strojnowskiego (stron. nin. wydania 108).
h) List książęcia Karola Lichtenstein (stron. niniej. wydania 118).