Ty, pierwsza niegdyś, dziś ostatnia u stołu pańskiego, przybliż się. — Niech moją rękę położę na skroni twojej!
KORNELIA
Dawniej tyś miłował córę Metellów. — Czego chcesz od niej dzisiaj?
WIKTOR
wznosząc puchar
Uniż się przed krwią Pańską!
KORNELIA
obracając się ku Irydionowi
Uniżę się przed Panem!
Kapłani podają wodę święconą Wiktorowi.