Bądź dobrej myśli — i ty, Augusto, bo fortunne przynoszę wam wieści. —
MAMMEA
Ach! Jakże długo milczałeś! Jakiego smutnego przeczucia nabawiłeś mnie! — Chwała nieśmiertelnym bogom, że się nie ziściły. —
ULPIANUS
Nie odpisywałem z Antiochii, bo lękałem się, żeby kto moich listów nie przejął. — Im dzieło bliższe celu, tym ciszej pielęgnować je trzeba, a nasze już wkrótce pono130 dojdzie upragnionego końca!
MAMMEA
Mów, mów. —
ULPIANUS
obzierając się131
Czy te ściany głuche i nieme?