O! Niech błogosławieństwo twoje zleje się na głowę Aleksandra. — Cezar wkrótce nie zaprze się jego. Schyla się. Przygotuj ich do zmiany — przyzwyczaj ich do imienia mojego, ojcze. — O to cię prosi Mammea.
WIKTOR
Jak ja ciebie w tej chwili, niech cię kiedyś cały lud twój pobłogosławi i pamięć twoją syny synów ludu twego. — Wstań, pomazańcze Chrystusa!
ALEKSANDER
Słyszę kroki czyjeś — ojcze, w godzinie walki bądź moim dobrym geniuszem!
Wychodzi.
Przeciwnymi drzwiami wchodzi Irydion w płaszczu pretorianina.
IRYDION
Chwała Panu w niebiesiech! Składa miecz, włócznię i zbroję u wejścia. Broń ziemskich gwałtów niech drzemie u progów mieszkań jego!