Że cel wieków — znów daleki!
Żeście w dumie — żeście w szale
Przewrócili losów szale
I rozbili się na skale,
Kędy wiecznie się wyrodni
Rozbić muszą — bo na zbrodni! —
Hajdamackie rzućcie noże,
Jeśli w głębi serca wiecie,
Że w planety12 tego dzieje
Pan wciąż z niebios myśl swą sieje.