Mas a brisa susurrando
A face do céo varreo,
Tristes nuvens espalhando,
Que a noite em ondas verteo.
Além, atraz da montanha,
Branda luz se patenteia,
Que d’alma a dôr afugenta,
Se dentro sentida anceia.
Branda luz, que afaga a vista,
De que se ama o céo tingir,