Sombreia-lhe a fronte gentil kanitar.
II.
Em fundos vasos d’alvacenta argilla
Ferve o cauim;
Enchem-se as copas, o prazer começa,
Reina o festim.
O prisioneiro, cuja morte anceião,
Sentado está,
O prisioneiro, que outro sol no occaso
Jámais verá!
Sombreia-lhe a fronte gentil kanitar.
II.
Em fundos vasos d’alvacenta argilla
Ferve o cauim;
Enchem-se as copas, o prazer começa,
Reina o festim.
O prisioneiro, cuja morte anceião,
Sentado está,
O prisioneiro, que outro sol no occaso
Jámais verá!