Ao norte, a Peninsula é cortada, do Mar Negro ao Mar Adriatico, pela cadeia de montes que, a leste, toma o nome de Hemo ou Balkan, e em cujas vertentes meridionaes assentam a Illyria, a Macedonia, e a Thracia.
Ao sul da Illyria e da Macedonia ficava a Grecia septentrional, comprehendendo o Epiro e a Thessalia, separados de norte a sul pelo monte Pindo. Ao sul do Epiro incontravam-se os Molossos, cuja capital era Ambracia (Arta), banhada pelas aguas do golpho do mesmo nome, e ao norte, na fronteira da Macedonia, Dodona, celebre pelo seu oraculo.—A Thessalia é atravessada pelo rio Peneu, o qual fórma o valle de Tempe, entre os montes Olympo e Ossa. Entre as cidades, cumpre citar:—Larissa, banhada pelo Peneu, e antiga capital dos Pelasgos; Iolcos e Lamia; Pharsalia, e, perto d'esta, Cynocephalia («Cabeça de Cão»), celebre campo de batalha. A cadeia de montanhas meridional chama-se monte Œta, e n'elle{5} existe uma estreita garganta, o celebre desfiladeiro das Thermopylas («portas quentes»), unica passagem natural da Thessalia para a Héllada.
Ao sul da Thessalia e do Epiro (isto é, da Grecia septentrional) ficava a Héllada propria ou Grecia central. Compunha-se ella dos seguintes estados: Attica, Beocia, Phocida, Dórida, Lócrida, Etulia, Acarnania, Megarida.
Na Attica ha a mencionar o monte Penthelico, celebre pelo seu marmore, e o monte Hymetto, afamado pelo seu mel, e ambos elles contrafortes do Œta. As cidades principaes eram: a capital Athenas; o porto do Pireu na peninsula de Munychia; Eleusis, famoso centro do culto de Demeter (Ceres) e dos mysterios. Eram tambem na Attica as celebres planicies de Marathona. Em frente de Athenas, no Golpho Saronico, incontrava-se a ilha de Egina, famosa pela sua grande navegação, pela riqueza e cultura dos seus habitantes, e ao norte d'ella a ilha de Salamina, celebre pelo combate naval que d'ahi tirou o nome.
Na Beocia havia quatorze cidades, reunidas em liga, a cuja frente se encontrava Thebas,—a das septe portas,—com a fortaleza Cadméa. D'entre as outras ficaram memoraveis pelas guerras de que foram theatro: Platéa, Délio, Coronéa, Leuctra, Cheronéa.
Na Phocida estava o centro da Grecia e até mesmo, segundo então se julgava, o centro de toda a Terra, o templo de Delphos. Esta cidade era celebre pelo seu oraculo de Apollo, pela sumptuosidade dos seus edificios, e pela sua fonte de Castalia, cansagrada ás Musas.
A Dórida era uma pequena região montanhosa, tendo apenas quatro cidades, tão insignificantes que não vale a pena citar-lhes os nomes.
Na Lócrida é digno de menção o porto de Naupacta (hoje Lepanto), e na Etulia a inexpugnavel cidade de Thermon.
Finalmente, na Acarnania, ao sul do Golpho de Ambracia, notava-se:—o promontorio de Accio, celebre pela victoria de Augusto (31 A. C.), e em cuja proximidade depois se fundou Nicopolis; a cidade de Leucate, e a de Stratos; etc. Na Megarida, distinguia-se a cidade de Megara, proximo da costa, a porta do isthmo, com dois portos, um no Golpho Saronico, outro no de Corintho.
Resta-nos falar da terceira grande divisão geographica de toda a Peninsula Grega, o Peloponeso (hoje Moréa). Constitue ella por si só uma peninsula secundaria da principal, á qual se liga por uma estreita lingua de terra, o isthmo de{6} Corintho. Subdividia-se nos seguintes Estados: a Arcadia, a Laconia, a Messenia, a Achaia, a Argolida, a Elida.