Lhe cobria a bojuda umanidade.
Dos grosos cotovelos lhe pendiaõ
Alarves punhos de groseira estopa.
Cingialhe em tres voltas ensebado
O carnudo caxaso um cordaõ d'oiro,
D'onde so nos Domingos pendurado
Se via um rocicler lonjevo, e vasto,
Que pela antiguidade que inculcava,
Nas ricas enxurradas do diluvio
Se asenta ser axado