Mas ja baixando o Sol, surgia a Noite.
Trata Mercurio de partirse prestes;
Dos gordos Santarenos se despede,
Que falando ambos juntos, em confuzo
So deixaõ perseber, que descansado
Seu Rei pode ficar, que em quanto aos brasos
O valor asistir, naõ aõde as Aguas
Como pensaõ, levar a sua avante.
E como ja nos cascos lhes fervia
Em violentos caxoins o ardente sumo