Se queres almosar, que ja he tempo.
Tais réplicas, e tréplicas pasadas
Em fim a muito custo pos se fora,
E na larga cadeira escarranxado
Asim dezalojando, á Mulher dise.
Ora sabes mui bem, Consorte amada,
O onrado avizo que tivemos ontem.
O noso Imperador axase aflito
C'o a guerra declarada por Neptuno.
Eu sou um de seus xefes; e a minh'alma