A principio, cresceu depois a tanto
Que chegou a chorar com triste pranto:
Chora-se nú de um roubador de falso,
E vendo-te eu de riso me descalço.
Chinga-te o negro, o branco te pragueja,
E a ti nada te aleja;
E por teu sem-sabor e pouca graça
És fabula do lar, riso da praça,
Té que a bala, que o braço te levára,
Venha segunda vez levar-te a cara!