[385] Franc. de Monçon Espejo de Princip. lib. 1. cap. 89. Zurita tom 5. liv. 3. cap 30. Gil Gonçalv. d’Avila Grandez. de Madr. liv. 4. Marian. Histor. de Hespanh tom. 1. liv. 10. cap. 13. e liv. 12. cap. 4. Joaõ Baptista Moreli na Reducion, y Restaur. de Port. pag. 39.
[386] Veja-se a Macedo nas Flores de Hespanh. cap. 13. per totum. Monarq. Lusitan. part. 4. pag. 165. Miguel Leit. nas Miscel. p. 47.
[387] Cam. cant 8. est. 70.
[388] Bos. de Sign. Eccl. tom. 1. lib. 8. sign 32. cap. 1. n 2. 3. 4. Nulla unquam gens, ex quo mundus est productus, tot maria transmitit, ac tàm longè dissitas terras obivit, ut Lusitanica.... Nulla unquam gens ab humani generis exordio in tot, ac tàm longè positis oris sedes fixit, coloniasque deduxit, ut gens Lusitanica. Videbatur hoc esse Romanorum, vel etiam Macedonum, Phœnicumque: sed his proculdubiò Lusitani superiores. Romani namque Colonias nullibi posuerunt, nisi intra Imperii sui confinia, quæ non protendebantur ultra gradus nonaginta ab Occidente in Orientem; Lusitanorum verò sunt ultra gradus 250. Nulla unquam natio tàm remota regna, terrasque in suam potestatem redigit, ut Lusitanica. Plures quidem plura, sed non adeo longinqua. Igitur Lusitani non modò remotissimas oras adierunt, & in hoc omnibus præcellunt, sed et in iis domos posuerunt, amplius etiam subegerunt imperio suo.
[389] Bucanan. e Scaliger. apud Freit. de Just. Imper. pag. 29. 82. e 83. Maced no Olisip. p. 24. est. 60. Cam. cant. 1. est. 8. e cant. 7. est. 14.
[390] Freit. de Just. Imper. Lusit. cap. 18. n. 12. 13. e 14. Bosio de Sign. Eccles. tom. 1. lib. 4. cap 2. pag. mihi 245. Toti Lusitanicæ genti debetur hæc laus, ut nobis ad remotissimas oras, & antiquis invias, facillimus, ac tutus fuerit aditus apertus, ita ut Christiana in amplissimis regionibus religio longè, latèque potuerit disseminari. Aubert. Miræus in Politica Ecclesiast. liv. 2. cap. 15. Lusitanis itaque in Indiam commigrantibus, & Imperio latè propagato, Christi cultus, ac reverentia per vastissimum illum Asia tractum sese erigere cœpit. Gerard Mercat. in Tabula Lusit. Marian. tom. 1. liv. 10. cap. 13. Joaõ Pinto Ribeiro, Desengano ao parecer enganoso Gil Gonçalv. d’Avil. Grandez. de Madrid: Siendo(los Portuguezes) los primeros hombres, que seminaron en el Indo la semilla de la palabra Divina, aumentada con el riego de su sangre, haziendo se mas gloriosos con las palmas del martyrio.
[391] Maced. nas Flor. de Hesp. cap. 8.
[392] Cam. est. 95. do 5.
[393] Sá de Miranda na epist. 4.
[394] Far. na Europ. Port. tom. 3. part. 4. cap. 8. e no Comm. do Cant 5. de Cam. est. 25. e Joaõ de Barr. Decad 1. liv 4. cap. 2.