o dôr tiroulle unha pedra...
¡ay de min! todas voaron.
En este longo deserto
moitiños de sede morren;
eu triste unha fonte busco...
¡quén sabe donde s'esconde!
No-mais q'unha foñte vin,
e está sequiña, está soya;
nin paxariños lle cantan,
nin árbores lle dan sombra.