Лампадка тамъ въ углу стѣны
Предъ образомъ горитъ,
Но тихо все, закрыта дверь,
Отецъ спокойно спитъ.
"О другъ, постой!-- Сейчасъ! Сейчасъ!--
О милый мой, постой!--
Пусти туда!-- Пусти хоть разъ,
Стать на порогъ родной!"
Взошла и пала на крыльцо,
И встала вся въ слезахъ: