До ковша да до кленоваго *),
До воды да до ключевыя,
До полотенца миткалиннаго,
До Спаса Пречистаго,
До Пресвятыя Богородицы.
Въ причитахъ тѣ слова, которыя у меня напечатаны съ окончаніями на аго, такъ и произносились.
Послѣ этого причета мать подошла къ невѣстѣ, сѣла возлѣ и обняла ее. Невѣста запричитала съ подружками:
Я гораздо тебѣ, матушка,
Я много надосадила,
Я много да напрокучила;